Najbardziej obraźliwa i najmilsza komedia sezonu.

Moralna radna składa doniesienie na obrazę uczuć religijnych. Gdzieś w teatrze, gdzieś, bo mało kto wie, gdzie jest teatr, no, tam przy Szekspira, koło baru Żubr, spotyka się sodoma z gomorą. Wystawiane tam tytułowe „Okolice bikini” zieją ogniem piekielnym. Piersi radnej wypełniają się mlekiem, zaburza się cała jej gospodarka hormonalna. Nic już na świecie nie będzie takie jak było. Zaaresztowany egzemplarz sztuki ujawnia całe zło chorej wyobraźni twórcy. Śledztwo się toczy. Autor tych wersetów musi zostać ukarany a grzech potępiony. Prawdziwą apokalipsą okaże się jednak odkrycie autorstwa godnej wyklęcia sztuki. To kara za ogłupianie świata, w którym niczego już rozpoznać nie sposób. Kara za grzech nierozumienia. Chyba nigdy jeszcze obraza moralności i uczuć nie były tak powszechne i łatwe do osiągnięcia. W czasie wyraźnych podziałów politycznych, religijnych i społecznych każdy stoi po drugiej stronie jakiejś barykady. Chyba nigdy jeszcze sztuka nie była aż tak często wykorzystywana jako instrument walki. W dodatku nie przez jej twórców, nawet nie przez odbiorców a przez wszelkiej maści wyznawców moralności. Komedia Macieja Kowalewskiego „Okolice bikini” przywraca uzdrawiającą moc hasła – z czego się śmiejecie? Z siebie się śmiejecie. – Przywraca, bo i śmiech z siebie został zaaresztowany. - Remigiusz Grzela

OBSADA: