„Czarna komedia” Petera Shaffera, przygotowana przez Tomasza Sapryka, to w moim przekonaniu jeden z najlepszych spektakli, jaki dotychczas w Teatrze Kamienica udało mi się zobaczyć. Jest to przedstawienie bardzo precyzyjnie wyreżyserowane, z dobrze poprowadzonym zespołem aktorskim, dowcipne, bez jakichkolwiek prób rozśmieszania publiczności za wszelką cenę, zrealizowane z wyczuciem absurdalnej stylistyki Shaffera i pomysłowo rozplanowane w przestrzeni, która z racji swoich gabarytów łatwa dla takiego przedsięwzięcia nie jest. (...) Jaki może być pożytek z komedii w teatrze wiemy doskonale. Widzowie powinni wrócić do domu świetnie rozbawieni i w doskonałych nastrojach. Po wyjściu z „Czarnej komedii” będą się bez wątpienia cieszyć długo i szczerze, dopóki ich znowu nie chwyci za duszę ciemna jak noc rzeczywistość pozateatralna.

Tomasz Sapryk jako reżyser znalazł nie tylko właściwy pomysł na wystawienie sztuki, ale i znakomicie poprowadził aktorów. Każda postać jest wręcz wycyzelowana aktorsko, reżyser zadbał o każdy detal, o perfekcję ruchu na scenie w umownych ciemnościach itd., itd. (...)Oczywiście, nie braknie gagów przynależnych przecież farsie, ale nie ma przerysowań, a tam, gdzie się pojawiają, są w pełni umotywowane, jak na przykład u sąsiadki granej doskonale przez Elżbietę Jarosik. (...) Wszyscy, cały zespół aktorski (nawet najmniejsze role) wykazał się wspaniałym warsztatem i graniem zespołowym, co dziś jest już rzadkością w teatrze.

Śmieszność nie polega jedynie na samej nieporadności, pomyłkach dokonywanych "po ciemku", choć już z tego wynika masa zabawnych sytuacji. Siłą "Czarnej komedii" są po prostu dobrze napisane postacie, praktycznie prawie każdy może tu na chwilę błysnąć jakąś miniaturką. Trzeba być skupionym, by wszystko dostrzec, bo przecież nikt nie zatrzymuje swojej gry, by publiczność mogła dostrzec kogoś innego. Warto docenić tempo tej sztuki oraz to że reżyserowi udało się na tej niewielkiej scenie stworzyć całkiem sporą przestrzeń do gry. "Czarna komedia" to rzecz bardzo lekka, zabawna, ale bez jakiegoś nadmiernego popisywania się aktorów, wulgarności na siłę, czyli możemy bez obaw iść w towarzystwie wielopokoleniowym i każdy będzie się dobrze bawił. W spektaklu, który widziałem najbardziej rozbawiły mnie postacie Pułkownika (świetny Piotr Zelt, którego nawet nie poznałem w tym wcieleniu, choć równie mocno chciałbym zobaczyć w tej roli Jacka Lenartowicza) oraz sąsiadki, której zasmakowały napoje z barku (Elżbieta Jarosik).Ale tu brawa należą się wszystkim. A ponieważ w obsadzie jest kilka ciekawych zmian, chyba w niedługim czasie wybiorę się na "Czarną komedię" ponownie.